Ենթասուր թիրեոիդիտ կամ Դե Քերվենի Թիրեոիդիտ

Երիկամային քարերը կարծր կուտակումներ են, որոնք ձևավորվում են երիկամների ներսում, երբ մեզի մեջ եղած հանքանյութերն ու աղերը սկսում են կպչել իրար և բյուրեղներ ստեղծել: Այս քարերը կարող են լինել փոքր՝ ավազահատիկի պես, կամ ժամանակի ընթացքում դառնալ շատ ավելի մեծ: Որոշ քարեր դուրս են գալիս օրգանիզմից առանց ախտանշաններ առաջացնելու, մինչդեռ մյուսները կարող են արգելափակել միզուղիները և հանգեցնել ուժեղ ցավի կամ բարդությունների: Երիկամային քարերը միզային համակարգի տարածված խնդիր են և կարող են ազդել բոլոր տարիքի մարդկանց վրա, թեև դրանք ավելի հաճախ հանդիպում են մեծահասակների, հատկապես տղամարդկանց մոտ: Եթե մարդու մոտ մեկ անգամ երիկամային քար է զարգանում, ապա ապագայում ևս մեկն ունենալու հավանականությունը դառնում է ավելի բարձր: Ինչո՞ւ են ձևավորվում երիկամային քարերը Մեզը պարունակում է այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են կալցիումը, օքսալատը, միզաթթուն և այլ հանքանյութեր: Սովորաբար այս նյութերը լուծվում են հեղուկի մեջ և անվտանգ հեռանում օրգանիզմից: Սակայն, երբ մեզը դառնում է չափազանց խտացված կամ որոշակի քիմիական նյութերի մակարդակը բարձրանում է, բյուրեղները կարող են սկսել ձևավորվել և աստիճանաբար վերածվել քարերի: Մի քանի գործոններ կարող են մեծացնել երիկամային քարերի առաջացման վտանգը, այդ թվում՝ • Բավարար քանակությամբ ջուր չխմելը • Աղի, շաքարի կամ կենդանական սպիտակուցների բարձր պարունակությամբ դիետաները • Ընտանիքում երիկամային քարերի պատմությունը • Գիրությունը և նյութափոխանակության խանգարումները • Միզուղիների կրկնվող վարակները • Որոշակի դեղամիջոցները կամ հավելումների բարձր դոզաները • Մարսողական հիվանդությունները կամ աղիքների նախկին վիրահատությունները Որոշ բժշկական վիճակներ, ինչպիսիք են հոդատապը (պոդագրա), դիաբետը, հիպերպարաթիրեոզը կամ ցիստինուրիան, նույնպես կարող են ավելի հավանական դարձնել քարերի ձևավորումը: Երիկամային քարերի հիմնական տեսակները Գոյություն ունեն երիկամային քարերի մի քանի տեսակներ, և յուրաքանչյուրը զարգանում է տարբեր պատճառներով. • Կալցիումային քարեր - ամենատարածված տեսակն են, սովորաբար ձևավորվում են կալցիումից՝ համակցված օքսալատի կամ ֆոսֆատի հետ • Միզաթթվային քարեր - հաճախ կապված են մսով և ծովամթերքով հարուստ դիետաների հետ • Ստրուվիտային քարեր - կապված են միզուղիների վարակների հետ և կարող են արագ աճել • Ցիստինային քարեր - հազվադեպ ժառանգական ձև, որն առաջանում է գենետիկական խանգարման պատճառով Քարի տեսակը հասկանալը կարևոր է, քանի որ այն օգնում է ուղղորդել բուժումը և կանխարգելումը: Երիկամային քարերի ախտանշանները Փոքր քարերը կարող են անցնել աննկատ, բայց ավելի մեծ քարերը կարող են հայտնվել միզուղիների թակարդում և առաջացնել սուր ախտանշաններ: Ցավը սովորաբար սկսվում է հանկարծակի և կարող է գալ ալիքներով: Ընդհանուր ախտանշանները ներառում են՝ • Սուր ցավ մեջքի ստորին հատվածում, կողքի շրջանում կամ որովայնում • Դեպի աճուկ տարածվող ցավ • Արյուն մեզի մեջ • Այրոց կամ ցավ միզարձակման ժամանակ • Միզելու հաճախակի ցանկություն • Սրտխառնոց և փսխում • Պղտոր կամ տհաճ հոտով մեզ • Տենդ կամ դողէրոցք, եթե վարակ է զարգանում Որոշ դեպքերում երիկամային քարերը կարող են արգելափակել մեզի հոսքը և հանգեցնել երիկամի այտուցման, վարակի կամ նույնիսկ երիկամների վնասման, եթե մնան առանց բուժման: Ինչպե՞ս են ախտորոշվում երիկամային քարերը Բժիշկներն օգտագործում են մի քանի մեթոդներ՝ հաստատելու երիկամային քարերի առկայությունը և որոշելու դրանց չափն ու տեղակայումը: Ախտորոշումը կարող է ներառել՝ • Մեզի անալիզ՝ արյան, բյուրեղների կամ վարակի առկայությունը ստուգելու համար • Արյան թեստեր՝ երիկամների ֆունկցիան և հանքանյութերի մակարդակը գնահատելու համար • Ուլտրաձայնային հետազոտություն • Համակարգչային տոմոգրաֆիա (ԿՏ) կամ ռենտգենային հետազոտություն Եթե քարը բնական ճանապարհով է անցնում, բժիշկները կարող են խնդրել պացիենտին հավաքել այն՝ լաբորատոր անալիզի համար: Բուժման տարբերակները Բուժումը կախված է քարի չափից, դրա գտնվելու վայրից և ախտանշանների ծանրությունից: Փոքր քարերը հաճախ ինքնուրույն անցնում են մի քանի օրվա կամ շաբաթվա ընթացքում: Այս ընթացքում պացիենտներին սովորաբար խորհուրդ է տրվում խմել մեծ քանակությամբ հեղուկներ, և նրանք կարող են ստանալ դեղամիջոցներ՝ ցավը նվազեցնելու կամ միզուղիները թուլացնելուն օգնելու համար: Ավելի մեծ քարերը կամ խցանում առաջացնող քարերը կարող են պահանջել բժշկական միջամտություններ, ինչպիսիք են՝ • Հարված-ալիքային լիթոտրիպսիա - ձայնային ալիքները կոտրում են քարը ավելի փոքր կտորների • Ուրետերոսկոպիա - բարակ գործիքն անցկացվում է միզուղիներով՝ քարը հեռացնելու կամ կոտրելու համար • Պերկուտան նեֆրոլիթոտոմիա - օգտագործվում է շատ մեծ քարերի համար՝ մեջքի փոքր կտրվածքի միջոցով Ավանդական վիրահատությունն այժմ ավելի քիչ տարածված է, բայց դեռ կարող է անհրաժեշտ լինել հազվադեպ բարդացած դեպքերում: Հնարավո՞ր է կանխարգելել երիկամային քարերը Չնայած երիկամային քարերը կարող են կրկնվել, շատ դեպքեր կանխարգելելի են կենսակերպի փոփոխություններով: Կանխարգելումը սովորաբար կենտրոնանում է մեզի մեջ քար առաջացնող նյութերի խտության նվազեցման վրա: Օգտակար կանխարգելիչ խորհուրդները ներառում են՝ • Օրվա ընթացքում բավարար քանակությամբ ջուր խմել • Նվազեցնել աղի և շաքար պարունակող սննդամթերքի օգտագործումը • Խուսափել չափից ավելի կենդանական սպիտակուցներից • Պահպանել մարմնի առողջ քաշը • Անմիջապես բուժել միզային վարակները • Հետևել բժշկական խորհուրդներին հավելումների և դեղամիջոցների վերաբերյալ Որոշ մարդկանց նաև կարող է անհրաժեշտ լինել անհատականացված դիետայի պլան՝ կախված նրանց մոտ զարգացող քարի տեսակից: Վաղ ախտորոշումը և պատշաճ բուժումն օգնում են կանխել բարդությունները և պաշտպանել երիկամների առողջությունը:

Ֆոլաթթուն, որը հայտնի է նաև որպես վիտամին B9, կարևոր վիտամին է, որն օգնում է օրգանիզմին աճել, վերականգնվել և ճիշտ գործել: Այն մասնակցում է նոր բջիջների արտադրությանը, կարմիր արյան բջիջների (էրիթրոցիտների) ձևավորմանը և աջակցում է ուղեղի ու նյարդային համակարգի առողջ գործունեությանը: Թեև ֆոլաթթուն ամենահաճախը կապվում է հղիության հետ, այն իրականում անհրաժեշտ է բոլոր տարիքի մարդկանց համար: Ֆոլաթթուն ֆոլատի սինթետիկ ձևն է՝ մի վիտամինի, որը բնականորեն հանդիպում է սննդամթերքներում: Քանի որ օրգանիզմը չի կարող դրա մեծ պաշարներ կուտակել, սննդի կամ հավելումների միջոցով դրա կանոնավոր ընդունումը կարևոր է: Այս վիտամինն օրգանիզմում ունի մի քանի կարևոր գործառույթներ, այդ թվում՝ • Աջակցում է բջիջների աճին և ԴՆԹ-ի արտադրությանը • Օգնում է ձևավորել առողջ կարմիր արյան բջիջներ • Աջակցում է ուղեղի և սրտի առողջությանը Ֆոլաթթվի ամենահայտնի օգուտներից մեկը դրա դերն է հղիության ընթացքում: Հղիության վաղ շաբաթներում այն օգնում է երեխայի ուղեղի և ողնուղեղի ճիշտ զարգացմանը: Ֆոլաթթվի բավարար ընդունումը զգալիորեն նվազեցնում է այնպիսի լուրջ բնածին արատների զարգացման վտանգը, ինչպիսին է ողնաշարի ճեղվածքը (Սպինա բիֆիդա): Քանի որ այս փոփոխությունները տեղի են ունենում շատ վաղ՝ հաճախ նախքան կինը կիմանա իր հղիության մասին, բժիշկները խորհուրդ են տալիս վերարտադրողական տարիքի կանանց ամեն օր ստանալ բավարար քանակությամբ ֆոլաթթու: Ֆոլաթթվի պակասը կարող է հանգեցնել ֆոլատ-դեֆիցիտային սակավարյունության (անեմիա)՝ մի վիճակի, որի դեպքում օրգանիզմը չի կարողանում բավարար քանակությամբ առողջ կարմիր արյան բջիջներ արտադրել: Ընդհանուր ախտանիշները կարող են ներառել՝ • Հոգնածություն և թուլություն • Գունատ մաշկ • Գլխապտույտ կամ հևոց Ֆոլաթթուն կարող է նաև նպաստել ընդհանուր ինքնազգացողությանը՝ օգնելով կարգավորել հոմոցիստեինը՝ մի նյութ, որը բարձր մակարդակի դեպքում կապված է սրտի հիվանդությունների հետ: Որոշ հետազոտություններ նաև ցույց են տալիս, որ ֆոլատի առողջ մակարդակը կարող է աջակցել հիշողությանը, տրամադրությանը և ճանաչողական (կոգնիտիվ) գործառույթին: Ֆոլատի լավ սննդային աղբյուրներ են՝ • Կանաչ տերևավոր բանջարեղենը • Լոբազգիները և ոսպը • Ցիտրուսային մրգերը • Ձուն և ընկուզեղենը • Հարստացված հացահատիկները և հացահատիկային արտադրանքը Մեծահասակների մեծ մասին օրական անհրաժեշտ է մոտ 400 միկրոգրամ ֆոլաթթու, մինչդեռ հղի կանայք սովորաբար ավելի բարձր քանակություն են պահանջում: Հավելումները կարող են առաջարկվել որոշակի իրավիճակներում, հատկապես հղիության ընթացքում կամ ներծծման խնդիրներ ունեցող մարդկանց մոտ: Ընդհանուր առմամբ, ֆոլաթթուն փոքր, բայց կարևոր սննդանյութ է, որն աջակցում է օրգանիզմի բազմաթիվ կարևոր գործընթացներին: Ստուգե՛ք Ձեր ֆոլաթթվի մակարդակը հենց հիմա Դալիմեդ բժշկական կենտրոնում:

Ապակենման մարմնի արյունազեղումը (Հեմոֆթալմ) արյունահոսություն է ապակենման մարմնի ներսում: Ապակենման մարմինը սովորաբար թույլ է տալիս լույսին ազատորեն անցնել դեպի ցանցաթաղանթ՝ օգնելով մեզ հստակ տեսնել: Երբ արյունը թափանցում է այս հատված, տեսողությունը դառնում է մշուշոտ: Այս վիճակը սովորաբար անցավ է, սակայն կարող է առաջացնել տեսողության հանկարծակի խանգարումներ՝ սկսած մեղմ «լողացող» բծերից մինչև տեսողության լուրջ կորուստ: Ապակենման մարմնի արյունազեղումն ինքնին հիվանդություն չէ, այլ մեկ այլ աչքի կամ առողջական խնդրի նշան, որը պահանջում է բժշկական ուշադրություն: Ի՞նչն է առաջացնում ապակենման մարմնի արյունազեղում Ապակենման մարմնի արյունազեղումը զարգանում է, երբ աչքի ներսում գտնվող արյունատար անոթները արտահոսում են կամ պատռվում: Ամենատարածված պատճառներից մեկը դիաբետիկ ռետինոպաթիան է, որի ժամանակ առաջանում են փխրուն, ոչ նորմալ անոթներ, որոնք հեշտությամբ արյունահոսում են: Ցանցաթաղանթի պատռվածքները, ցանցաթաղանթի շերտազատումը և աչքի վնասվածքները նույնպես հաճախակի հանդիպող պատճառներ են: Այլ հնարավոր պատճառները ներառում են զարկերակային բարձր ճնշումը, ցանցաթաղանթի երակների խցանումը (օկլյուզիա), արյան հիվանդությունները և տարիքային մակուլյար դեգեներիացիան: Որոշ մարդկանց մոտ ապակենման մարմնի տարիքային փոփոխությունները կարող են ձգել ցանցաթաղանթը և վնասել մոտակա անոթները: Ապակենման մարմնի արյունազեղման ախտանիշները Ախտանիշները հաճախ ի հայտ են գալիս հանկարծակի և կարող են տարբեր լինել՝ կախված արյունահոսության ծավալից: Ընդհանուր նշանները ներառում են. • «Լողացող» բծեր կամ մութ կետեր տեսողության մեջ • Սարդոստայնանման ստվերներ • Մշուշոտ կամ աղոտ տեսողություն • Կարմիր կամ շագանակագույն երանգ տեսողության մեջ • Տեսողության մասնակի կամ ծանր կորուստ Շատ պացիենտներ նկարագրում են զգացողությունը որպես ծխի, մառախուղի կամ կեղտոտ ապակու միջով նայել: Չնայած վիճակը սովորաբար անցավ է, տեսողության հանկարծակի փոփոխությունները միշտ պետք է շտապ հետազոտվեն: Ախտորոշում և բուժում Ակնաբույժը կարող է ախտորոշել ապակենման մարմնի արյունազեղումը աչքի մանրակրկիտ հետազոտության միջոցով: Այնպիսի հետազոտություններ, ինչպիսիք են աչքի ուլտրաձայնային հետազոտությունը կամ օպտիկական կոհերենտ տոմոգրաֆիան, կարող են օգնել պարզել արյունահոսության աղբյուրը, հատկապես եթե ցանցաթաղանթը հստակ չի երևում: Բուժումը կախված է ծանրության աստիճանից և հիմնական պատճառից: Թեթև դեպքերում արյունը կարող է ինքնուրույն ներծծվել ժամանակի ընթացքում: Ավելի լուրջ դեպքերում կարող է պահանջվել. • Լազերային կոագուլյացիա • Անտի-VEGF ներարկումներ • Վիտրեկտոմիա վիրահատություն • Հիմնական հիվանդությունների բուժում Վիտրեկտոմիան վիրահատական միջամտություն է, որի ժամանակ հեռացվում է արյունով լցված ապակենման մարմինը և փոխարինվում թափանցիկ լուծույթով՝ տեսողությունը վերականգնելու համար: Վերականգնում և կանխարգելում Վերականգնումը կարող է տևել մի քանի շաբաթ կամ ամիս՝ կախված արյունահոսության ծավալից և այն առաջացնող պատճառից: Առանց բուժման ապակենման մարմնի արյունազեղումը կարող է հանգեցնել բարդությունների, ինչպիսիք են ցանցաթաղանթի շերտազատումը, գլաուկոման կամ տեսողության անդառնալի կորուստը: Աչքի կանոնավոր հետազոտությունները, դիաբետի և արյան ճնշման պատշաճ վերահսկողությունը, ինչպես նաև պաշտպանիչ ակնոցների կիրառումը սպորտի կամ վտանգավոր գործունեության ժամանակ կարող են օգնել նվազեցնել ռիսկը և պաշտպանել երկարաժամկետ տեսողությունը:

Ֆոլիկուլոմետրիան ախտորոշիչ ուլտրաձայնային հետազոտություն է, որն օգտագործվում է դաշտանային ցիկլի ընթացքում ձվարանների ֆոլիկուլների աճին և զարգացմանը հետևելու համար: Այն օգնում է բժիշկներին գնահատել օվուլյացիան և որոշել բեղմնավորման համար ամենաբարենպաստ ժամանակահատվածը: Հետազոտությունը սովորաբար խորհուրդ է տրվում այն կանանց, ովքեր պլանավորում են հղիություն, անցնում են անպտղության բուժում կամ ունեն անկանոն օվուլյացիա: Ֆոլիկուլը ձվարանի ներսում գտնվող փոքր, հեղուկով լցված գոյացություն է, որը պարունակում է անհաս ձվաբջիջ: Դաշտանային ցիկլի ընթացքում մի քանի ֆոլիկուլներ սկսում են աճել, բայց սովորաբար մեկը դառնում է դոմինանտ և հասունանում է մինչև օվուլյացիայի փուլը: Կատարելով ուլտրաձայնային հետազոտությունների շարք՝ բժիշկները կարող են դիտարկել ֆոլիկուլների զարգացումը և գնահատել օվուլյացիայի ճշգրիտ ժամանակը: Ե՞րբ է կատարվում ֆոլիկուլոմետրիան Ֆոլիկուլոմետրիայի անցկացման ժամկետները կախված են դաշտանային ցիկլի տեսակից և մոնիտորինգի նպատակից: Բնական ցիկլի կամ ներարգանդային սերմնավորման դեպքում մոնիտորինգը սովորաբար սկսվում է ցիկլի 9-րդ կամ 10-րդ օրը: Արտամարմնային բեղմնավորման ժամանակ հետազոտությունները կարող են սկսվել ավելի վաղ՝ հաճախ 5-րդ կամ 6-րդ օրվանից: Շատ դեպքերում ցիկլի ընթացքում պահանջվում է մի քանի ուլտրաձայնային հետազոտություն: Մոնիտորինգը կարող է շարունակվել այնքան ժամանակ, մինչև դոմինանտ ֆոլիկուլը հասնի օվուլյացիայի համար անհրաժեշտ չափին, որը սովորաբար կազմում է 18-ից 22 մմ: Ինչպե՞ս է կատարվում միջամտությունը Ֆոլիկուլոմետրիան իրականացվում է տրանսվագինալ (ներհեշտոցային) ուլտրաձայնային հետազոտության միջոցով: Հետազոտությունը սովորաբար պարզ է, անցավ և տևում է մոտավորապես 10–20 րոպե: Յուրաքանչյուր այցի ժամանակ բժիշկը գնահատում է. • Զարգացող ֆոլիկուլների քանակը • Ֆոլիկուլների չափը և աճի տեմպը • Մոտեցող օվուլյացիայի նշանները • Արգանդի լորձաթաղանթի (էնդոմետրիումի) հաստությունը: Ֆոլիկուլները սովորաբար աճում են օրական մոտ 1–2 մմ՝ մինչև հասունության հասնելը: Ինչո՞ւ է ֆոլիկուլոմետրիան կարևոր Ֆոլիկուլոմետրիան արժեքավոր տեղեկություններ է տրամադրում կնոջ վերարտադրողական առողջության մասին և լայնորեն կիրառվում է պտղաբերության գնահատման ու բուժման մեջ: Այն կարող է օգնել. • Պարզել՝ արդյոք օվուլյացիան տեղի է ունենում բնականոն կերպով • Որոշել բեղմնավորման համար ամենաբարենպաստ օրերը • Հետևել օվուլյացիան խթանող դեղամիջոցների նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքին • Աջակցել վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաներին, ինչպիսիք են ԱՄԲ-ն կամ ներարգանդային սերմնավորումը • Գնահատել դաշտանային անկանոնությունները և օվուլյացիայի խանգարումները Միջամտությունը կարող է խորհուրդ տրվել նաև անպտղության պատմություն, կրկնվող վիժումներ կամ այնպիսի հիվանդություններ ունեցող կանանց, ինչպիսին է ձվարանների պոլիկիստոզ համախտանիշը: Կա՞ն արդյոք ռիսկեր կամ կողմնակի ազդեցություններ Ֆոլիկուլոմետրիան համարվում է անվտանգ և նվազագույն ինվազիվ միջամտություն: Սովորական ուլտրաձայնային մոնիտորինգի հետ կապված որևէ զգալի կողմնակի ազդեցություն կամ ռիսկ չի հայտնաբերվել: Քանի որ միջամտությունը չի ներառում ճառագայթում և մանրամասն տեղեկատվություն է տրամադրում ֆոլիկուլների զարգացման մասի, այն դարձել է կարևոր գործիք ժամանակակից վերարտադրողական բժշկության մեջ: Վստահեք Ձեր առողջությունը Դալիմեդ բժշկական կենտրոնի մասնագետներին՝ անցնելով բարձրակարգ և ճշգրիտ հետազոտություն։