Ի՞նչ է կծվածքի շտկումը

Երբ դուք լսում եք «էլաստոգրաֆիա» բառը՝ կապված վահանաձև գեղձի հետ, անհանգստանալու կարիք չկա: Դա պարզապես պատկերավորման ժամանակակից մեթոդ է, որը բժիշկներին ավելի շատ տեղեկատվություն է տալիս, քան սովորական ուլտրաձայնային հետազոտությունը: Էլաստոգրաֆիան գործում է որպես «էլեկտրոնային շոշափում»․ այն թույլ է տալիս բժիշկներին գնահատել, թե որքան փափուկ կամ կարծր է վահանաձև գեղձի հյուսվածքը՝ առանց ֆիզիկապես դիպչելու: Ինչո՞ւ է այն կարևոր Վահանաձև գեղձը գտնվում է պարանոցի առջևի մասում, և այնտեղ հաճախ առաջանում են հանգույցներ, որոնք հյուսվածքի փոքր գոյացություններ են: Վահանաձև գեղձի հանգույցների մեծ մասն անվնաս են, սակայն որոշները կարող են ավելի ուշադիր մոտեցում պահանջել: Բժիշկները սովորաբար դրանք գնահատում են ստանդարտ ուլտրաձայնային հետազոտության և, որոշ դեպքերում, բարակ ասեղային բիոպսիայի միջոցով: Թեև այս մեթոդները օգտակար են, դրանք միշտ չէ, որ տալիս են ամբողջական պատկերը: Էլաստոգրաֆիան ավելացնում է կարևոր լրացուցիչ տեղեկատվություն՝ ցույց տալով, թե որքան կարծր է հյուսվածքը: Հյուսվածքի կարծրության փոփոխությունները կարող են առաջանալ այնպիսի պայմաններում, ինչպիսիք են հանգույցները, բորբոքումները կամ վահանաձև գեղձի այլ խանգարումները: Այս տեղեկատվությունն օգնում է բժիշկներին ավելի լավ հասկանալ այն, ինչ տեսնում են ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակ: Ինչպե՞ս է աշխատում վահանաձև գեղձի էլաստոգրաֆիան Էլաստոգրաֆիան իրականացվում է ուլտրաձայնային հետազոտության ընթացքում և չի առաջացնում ցավ կամ անհանգստություն: Տեխնիկան չափում է, թե ինչպես է վահանաձև գեղձի հյուսվածքն արձագանքում մեղմ ճնշմանը կամ ձայնային ալիքներին: Պարզ ասած, էլաստոգրաֆիան օգնում է՝ • Համեմատել վահանաձև գեղձի ներսում գտնվող ավելի փափուկ և ավելի կարծր հատվածները • Տրամադրել հավելյալ մանրամասներ սովորական ուլտրաձայնային պատկերների հետ մեկտեղ • Աջակցել բժիշկներին վահանաձև գեղձի հանգույցներն ավելի ճշգրիտ գնահատելու հարցում Որո՞նք են առավելությունները պացիենտների համար • Ոչ ինվազիվ է և անցավ • Կատարվում է ստանդարտ վահանաձև գեղձի ուլտրաձայնային հետազոտության հետ միասին • Ապահովում է լրացուցիչ տեղեկատվություն՝ առանց հավելյալ միջամտությունների Որտե՞ղ կարող եք անցնել այս հետազոտությունը Եթե վահանաձև գեղձի էլաստոգրաֆիան կարող է օգտակար լինել ձեզ համար, հատկապես եթե նախորդ ուլտրաձայնային հետազոտությունը ցույց է տվել հանգույցներ կամ փոփոխություններ վահանաձև գեղձում, դուք կարող եք անցնել այս հետազոտությունը Դալիմեդ բժշկական կենտրոնում: Կենտրոնի մասնագետներն իրականացնում են վահանաձև գեղձի էլաստոգրաֆիա՝ որպես համալիր ուլտրաձայնային ախտորոշման մաս, և պարզ ու պացիենտի համար հասկանալի ձևով բացատրում են հետազոտության արդյունքները:

Հոլտեր մոնիտորը փոքր, կրելի բժշկական սարք է, որը նախատեսված է սրտի էլեկտրական ակտիվությունը անընդհատ գրանցելու համար՝ սովորաբար 24–48 ժամ, իսկ որոշ դեպքերում՝ ավելի երկար։ Այն հանդիսանում է ամբուլատոր էլեկտրասրտագրության (ԷՍԳ) տեսակ, ինչը նշանակում է, որ սրտի աշխատանքը վերահսկվում է ձեր առօրյա կյանքի ընթացքում՝ հիվանդանոցից կամ կլինիկայից դուրս։ Ի տարբերություն ստանդարտ ԷՍԳ-ի, որը գնահատում է սրտի գործունեությունը միայն մի քանի րոպե հանգիստ վիճակում, Հոլտեր մոնիտորը թույլ է տալիս ստանալ շատ ավելի ամբողջական պատկեր։ Այն գրանցում է յուրաքանչյուր սրտի զարկը մեկ կամ մի քանի օրերի ընթացքում և օգնում է հայտնաբերել ռիթմի խանգարումներ, որոնք կարող են ի հայտ գալ միայն որոշակի իրավիճակներում՝ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության, սթրեսի կամ քնի ժամանակ։ Ինչպե՞ս է աշխատում Հոլտեր մոնիտորը Սրտի բաբախյունը պայմանավորված է բնական էլեկտրական իմպուլսներով, որոնք վերահսկում են կրճատումների հաճախականությունն ու ռիթմը։ Հոլտեր մոնիտորը գրանցում է այդ իմպուլսները կրծքավանդակին ամրացված էլեկտրոդների միջոցով։ Սարքավորումը սովորաբար բաղկացած է՝ • Էլեկտրոդներից — փոքր կպչուն սպեղանիներ, որոնք տեղադրվում են մաշկի վրա և գրանցում էլեկտրական ազդանշանները • Լարերից — միացնում են էլեկտրոդները գրանցող սարքին (որոշ ժամանակակից մոդելներ անլար են և կրծքին ամրացվող սպեղանու տեսքով) • Գրանցող սարքից — թեթև, մարտկոցով աշխատող մոնիտոր, որը կարելի է կրել գոտու վրա, ժապավենով կամ գրպանում Մոնիտորը պահպանում է բոլոր տվյալները ձեր կրելու ընթացքում։ Բժիշկը ուսումնասիրում է արդյունքները միայն սարքը վերադարձնելուց հետո․ իրական ժամանակում մշտադիտարկում չի իրականացվում։ Ինչո՞ւ կարող է անհրաժեշտ լինել Հոլտեր մոնիտորը Բժիշկը կարող է նշանակել Հոլտեր մոնիտոր, եթե կան սրտի ռիթմի խանգարման մասին հուշող ախտանիշներ, որոնք չեն հայտնաբերվել հանգիստ ԷՍԳ-ի ժամանակ։ Այն հատկապես օգտակար է, երբ ախտանիշները պարբերական են։ Հիմնական ցուցումները ներառում են՝ • գլխապտույտ, ուշագնացություն կամ անբացատրելի հոգնածություն • սրտխփոց կամ անկանոն սրտի բաբախյուն • կրծքավանդակի անհանգստություն կամ հևոց • սրտի դեղամիջոցների կամ պեյսմեյքերի աշխատանքի արդյունավետության գնահատում • սրտի ռիթմի փոփոխությունների գնահատում սրտի կաթվածից հետո կամ որոշ սրտային հիվանդությունների դեպքում Քանի որ մոնիտորը աշխատում է անընդհատ, այն մեծացնում է շատ արագ, շատ դանդաղ կամ անկանոն սրտի ռիթմերը հայտնաբերելու հավանականությունը։ Ինչ սպասել մոնիտորը կրելու ընթացքում Տեղադրումը պարզ է և սովորաբար իրականացվում է ամբուլատոր պայմաններում։ Էլեկտրոդների կամ սպեղանու տեղադրումից հետո դուք կարող եք շարունակել ձեր առօրյա գործունեությունը, ներառյալ աշխատանքը և թեթև ֆիզիկական ակտիվությունը, եթե բժիշկը այլ բան չի սահմանափակել։ Սովորաբար ձեզ կխնդրեն՝ • վարել գործունեության և ախտանիշների օրագիր՝ նշելով ժամանակը և զգացողությունները • խուսափել սարքը թրջելուց (չցնցուղվել, չլողանալ) • հեռու մնալ ուժեղ մագնիսական դաշտերից կամ բարձր լարման աղբյուրներից Ախտանիշների ժամանակ ձեր զբաղվածության գրանցումը օգնում է բժշկին համեմատել դրանք սրտի ռիթմի փոփոխությունների հետ։ Ռիսկեր և սահմանափակումներ Հոլտեր մոնիտորը անվտանգ և անցավ հետազոտություն է։ Հնարավոր, բայց հազվադեպ անհարմարությունները ներառում են՝ • մաշկի թեթև գրգռվածություն կամ քոր էլեկտրոդների հատվածում • անհարմարություն էլեկտրոդները հեռացնելիս • էլեկտրոդների թուլացում քրտնարտադրության դեպքում Սարքին շատ մոտ գտնվող էլեկտրական սարքերը կամ բջջային հեռախոսները կարող են ազդել ազդանշանի որակի վրա, ուստի կարևոր է հետևել բժշկի ցուցումներին։ Մոնիտորինգից հետո Մոնիտորինգի ավարտից հետո սարքը վերադարձվում է բուժաշխատողին։ Գրանցված տվյալները և ձեր օրագիրը վերլուծվում են՝ սրտի ռիթմի խանգարումներ, դադարներ կամ հաճախականության անսովոր փոփոխություններ հայտնաբերելու նպատակով։ Արդյունքները կարող են ցույց տալ նորմալ սրտի գործունեություն կամ հայտնաբերել խանգարումներ՝ օրինակ նախասրտերի շողացում, բրադիկարդիա, տախիկարդիա կամ արտահերթ զարկեր։ Բժիշկը կբացատրի արդյունքները և, անհրաժեշտության դեպքում, կառաջարկի հետագա քայլեր։ Եթե ունեք սրտային գանգատներ, կարող եք դիմել Դալիմեդ բժշկական կենտրոն՝ բժշկի խորհրդատվության համար և, անհրաժեշտության դեպքում, անցնել Հոլտեր մոնիտորինգ ժամանակակից սարքավորումներով և հարմարավետ պայմաններում։

Մարդու ցիտոմեգալովիրուսը, որը սովորաբար հայտնի է որպես ՑՄՎ, բետա-հերպեսվիրուսների ընտանիքին պատկանող լայն տարածում ունեցող վիրուս է, որը առաջացնում է ցմահ վարակ։ Վարակվելուց հետո վիրուսը մնում է օրգանիզմում քնած (լատենտ) վիճակում և կարող է հետագայում վերաակտիվանալ։ ՑՄՎ-ն չափազանց տարածված է ամբողջ աշխարհում․ վարակման մակարդակը տատանվում է 55%-ից մինչև գրեթե 100%՝ կախված տարիքից, աշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական պայմաններից։ Առողջ մարդկանց մեծամասնության մոտ առաջնային վարակը ընթանում է առանց ախտանիշների կամ դրսևորվում է միայն թեթև, գրիպանման երևույթներով։ Այնուամենայնիվ, ՑՄՎ-ն կարող է առաջացնել ծանր և նույնիսկ կյանքին սպառնացող հիվանդություններ իմունային համակարգի թուլացում ունեցող անձանց մոտ, այդ թվում՝ նորածինների, հղի կանանց, օրգանների փոխպատվաստում ստացած անձանց և ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ով ապրող մարդկանց շրջանում։ ՑՄՎ-ն և բարձր ռիսկային խմբերը ՑՄՎ-ն զարգացած երկրներում համարվում է բնածին արատների առաջատար վարակային պատճառը՝ ախտահարելով բոլոր կենդանի ծնունդների մոտավորապես 1–2,5%-ը։ Վիրուսը հղիության ընթացքում կարող է անցնել ընկերքի միջով և վարակել պտղին, նույնիսկ այն դեպքում, երբ մայրը չունի արտահայտված ախտանիշներ։ Բնածին ՑՄՎ-ի հնարավոր բարդություններն են՝ • Ցածր քաշ ծնվելիս • Լսողության և տեսողության կորուստ • Միկրոցեֆալիա • Լյարդի և փայծաղի մեծացում • Զարգացման հապաղումներ Իմունային անբավարարություն ունեցող մեծահասակների մոտ ՑՄՎ-ն կարող է առաջացնել թոքաբորբ, ստամոքս-աղիքային համակարգի ախտահարումներ, ռետինիտ, նյարդաբանական բարդություններ և նպաստել փոխպատվաստված օրգանի մերժմանը։ ՑՄՎ-ի փոխանցումը ՑՄՎ-ն տարածվում է վարակված կենսահեղուկների հետ անմիջական շփման միջոցով, ինչպիսիք են թուքը, մեզը, արյունը, կրծքի կաթը և սեռական հեղուկները։ Փոքր երեխաները համարվում են վարակի տարածման հաճախակի աղբյուր՝ վիրուսի երկարատև արտազատման պատճառով։ Փոխանցման հիմնական ուղիներն են՝ • Սերտ շփում թքի կամ մեզի հետ • Սեռական հարաբերություն • Կրծքով կերակրում • Արյան փոխներարկում և օրգանների փոխպատվաստում Ախտորոշում, բուժում և կանխարգելում ՑՄՎ-ի ախտորոշումը կատարվում է արյան, մեզի կամ թքի լաբորատոր թեստերի միջոցով։ Հակավիրուսային բուժումը (գանցիկլովիր կամ վալգանցիկլովիր) հիմնականում կիրառվում է բարձր ռիսկի խմբի պացիենտների մոտ, քանի որ այդ դեղամիջոցները չեն կարող վերացնել արդեն գոյություն ունեցող վնասումները և կարող են առաջացնել կողմնակի ազդեցություններ։ Կանխարգելումը հատկապես կարևոր է հղիության ընթացքում և ներառում է՝• Ձեռքերի խիստ հիգիենայի պահպանում • Փոքր երեխաների հետ սպասքի համատեղ օգտագործումից խուսափում • Անվտանգ սեռական հարաբերությունների կիրառում • Փոխպատվաստումից հետո բժշկական կանոնավոր հսկողություն Եզրակացություն Մարդու ցիտոմեգալովիրուսը առողջ անհատների մեծ մասի համար սովորաբար անվնաս է, սակայն կարող է լուրջ հիվանդություն առաջացնել խոցելի խմբերի մոտ։ ՑՄՎ-ի կենսաբանության և իմունային փոխազդեցությունների խորացված ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ավելի արդյունավետ բուժման մեթոդների և պատվաստանյութի մշակման համար։

Թերսնուցումը վիճակ է, որը զարգանում է այն դեպքում, երբ օրգանիզմը չի ստանում առողջությունը պահպանելու համար անհրաժեշտ սննդանյութերի ճիշտ քանակն ու հավասարակշռությունը։ Սա վերաբերում է ոչ միայն սննդի պակասին․ մարդը կարող է ուտել շատ, բայց միևնույն ժամանակ ունենալ կարևոր վիտամինների և հանքանյութերի պակաս։ Սննդային պահանջների և ընդունման երկարատև անհամապատասխանությունը վնասում է օրգանիզմի բնական գործառույթները։ Թերսնուցումը բաժանվում է թերսնման և գերսնման։ Թերսնման դեպքում օրգանիզմը չի ստանում բավարար էներգիա, սպիտակուցներ կամ միկրոսննդանյութեր՝ հյուսվածքները, իմունիտետը և աճը պահպանելու համար։ Սա կարող է առաջացնել քաշի կորուստ, մկանային թուլացում, հոգնածություն, հաճախակի վարակներ և երեխաների ֆիզիկական կամ մտավոր զարգացման դանդաղում։ Գերսնման դեպքում սննդանյութերի կամ կալորիաների ավելցուկը ժամանակի ընթացքում հանգեցնում է ճարպակալման և նյութափոխանակային խանգարումների՝ շաքարային դիաբետի, սրտանոթային հիվանդությունների և բարձր զարկերակային ճնշման։ Թերսնուցման տեսակները • Թերսնում – կալորիաների, սպիտակուցների, վիտամինների կամ հանքանյութերի պակաս՝ սննդի անբավարար ընդունման, կլանման խանգարման կամ սննդային պահանջների բարձրացման պատճառով։ • Գերսնում – կալորիաների կամ սննդանյութերի ավելցուկային ընդունում, որը կարող է հանգեցնել ավել քաշի, ճարպակալման և հազվադեպ՝ հավելումների թունավոր ազդեցության։ Թերսնուցումը կարող է հանդիպել ցանկացած տարիքում, սակայն հատկապես խոցելի են երեխաները, տարեցները, քրոնիկ հիվանդություններ ունեցող անձինք և սննդային սահմանափակումներ ունեցող խմբերը։ Կարևոր է նշել, որ թերսնուցումը միշտ չէ, որ տեսանելի է․ մարդը կարող է ունենալ ավել քաշ, բայց միևնույն ժամանակ ունենալ միկրոսննդանյութերի պակաս։ Թերսնուցման հիմնական պատճառները • Անբավարար կամ անհավասարակշռված սննդակարգ, որը հաճախ կապված է աղքատության, սննդային անհասանելիության կամ սննդագիտական գիտելիքների պակասի հետ։ • Բժշկական և կենսակերպային գործոններ, ներառյալ քրոնիկ հիվանդությունները, մարսողական խանգարումները, նստակյաց ապրելակերպը, հոգեկան առողջության խնդիրները և սննդային հավելումների սխալ օգտագործումը։ Թերսնուցման ախտորոշումը հիմնվում է սննդակարգի գնահատման, ֆիզիկական զննման և անհրաժեշտության դեպքում լաբորատոր հետազոտությունների վրա։ Բուժումը կախված է թերսնուցման տեսակից և ծանրությունից և կարող է ներառել սննդակարգի փոփոխություն, սննդային հավելումներ, բժշկական հսկողություն կամ երկարաժամկետ կենսակերպային աջակցություն։ Թերսնուցման կանխարգելման հիմքում ընկած է բազմազան և հավասարակշռված սննդակարգը։ Վաղ հայտնաբերումը և ժամանակին միջամտությունը էական նշանակություն ունեն երկարաժամկետ բարդությունները նվազեցնելու և կյանքի որակը բարելավելու համար։